Μπαίνουμε σταδιακά στην εποχή του τρύγου. Η χρονιά μέχρι στιγμής
είναι πολύ καλή και αναμένεται εξεραιτκή ποιότητα.. Όμως είναι κοινά
αποδεκτό ότι η τέλεια οινοποίηση είναι ένας συνδυασμός της τεχνολογίας,
της τεχνικής, της επιστήμης, των εγκαταστάσεων και της εμπειρίας.
Δυστυχώς για τους περισσότερους απο εμάς, τους ερασιτέχνες με τα μικρά αμπέλια των 1- 2 στρεμμάτων δεν υπάρχει η πολυτέλεια όλων των παραπάνω.
Έτσι, είμαστε αναγκασμένοι να χρησιμοποιούμε περισσότερο την εμπειρία μας (γερό σταφύλι, πεντακάθαρα σύνεργα, καλά υπόγεια με σταθερή θερμοκρασία, κλπ) για να έχουμε το κατά το δυνατόν καλύτερο αποτέλεσμα. Τα υπόλοιπα δυστυχώς τα αφήνουμε στην καλή θέληση της φύσης...
Έτσι, πέραν των θεωρητικών συμβουλών οι οποίες όμως μπορεί να εφαρμοστούν μόνο σε οργανωμένο οινοποιίοι, ας υπάρξουν ΠΡΑΚΤΙΚΈΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ για εμάς που οινοποιούμε στα πατητήρια των σπιτιών μας.
Για παράδειγμα η διόρθωση του ακλοολικού βαθμού του μούστου, εκτός από τη ζάχαρη (2 κιλά ζάχαρα στα 100λτ μούστου, ανεβάζει κατά ένα αλκοολικό βαθμό) παλιά όμως γινόταν με το πετιμέζι (συμπηκνωμένο γλέυκος). Θυμάτε κανείς τη συνταγή και τις αναλογίες, δηλαδή πόσα κιλά πετιμέζι στα 100 κιλά μούστο ανεβάζει κατα 1 αλκοολικό θαθμό; Το έχει δοκιμάσει; αξίζει τον κόπο να πειραματιστουμε;
Πως ελέγχουμε την οξύτητα και ποιές είναι οι παραδεκτές τιμές για ένα καλό κρασί;
Πώς ελέγχουμε το τέλος της ζύμωσης στο βαρέλι μας, (πάντως όχι με τις δοξασίες των 40 ημερών και μετά σφράγισμα που λένε οι παπούδες μας...)
Πότε είναι η καλύτερη στιγμή για την απολάσπωση;
Ποιο είναι το υγιεινότερο συντηριτικό και ποια η δοσολογία του;
Μπορούμε να ανταλάξουμε εμπειρίες και τεχνικές και τετοια πρακτικά ζητήματα; Θα είναι ωφέλιμο για όλους μας !
Πηγή: http://ampelourgos.gr/forums/p/172/489.aspx
Δυστυχώς για τους περισσότερους απο εμάς, τους ερασιτέχνες με τα μικρά αμπέλια των 1- 2 στρεμμάτων δεν υπάρχει η πολυτέλεια όλων των παραπάνω.
Έτσι, είμαστε αναγκασμένοι να χρησιμοποιούμε περισσότερο την εμπειρία μας (γερό σταφύλι, πεντακάθαρα σύνεργα, καλά υπόγεια με σταθερή θερμοκρασία, κλπ) για να έχουμε το κατά το δυνατόν καλύτερο αποτέλεσμα. Τα υπόλοιπα δυστυχώς τα αφήνουμε στην καλή θέληση της φύσης...
Έτσι, πέραν των θεωρητικών συμβουλών οι οποίες όμως μπορεί να εφαρμοστούν μόνο σε οργανωμένο οινοποιίοι, ας υπάρξουν ΠΡΑΚΤΙΚΈΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ για εμάς που οινοποιούμε στα πατητήρια των σπιτιών μας.
Για παράδειγμα η διόρθωση του ακλοολικού βαθμού του μούστου, εκτός από τη ζάχαρη (2 κιλά ζάχαρα στα 100λτ μούστου, ανεβάζει κατά ένα αλκοολικό βαθμό) παλιά όμως γινόταν με το πετιμέζι (συμπηκνωμένο γλέυκος). Θυμάτε κανείς τη συνταγή και τις αναλογίες, δηλαδή πόσα κιλά πετιμέζι στα 100 κιλά μούστο ανεβάζει κατα 1 αλκοολικό θαθμό; Το έχει δοκιμάσει; αξίζει τον κόπο να πειραματιστουμε;
Πως ελέγχουμε την οξύτητα και ποιές είναι οι παραδεκτές τιμές για ένα καλό κρασί;
Πώς ελέγχουμε το τέλος της ζύμωσης στο βαρέλι μας, (πάντως όχι με τις δοξασίες των 40 ημερών και μετά σφράγισμα που λένε οι παπούδες μας...)
Πότε είναι η καλύτερη στιγμή για την απολάσπωση;
Ποιο είναι το υγιεινότερο συντηριτικό και ποια η δοσολογία του;
Μπορούμε να ανταλάξουμε εμπειρίες και τεχνικές και τετοια πρακτικά ζητήματα; Θα είναι ωφέλιμο για όλους μας !
Πηγή: http://ampelourgos.gr/forums/p/172/489.aspx
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου